 |
Vrouwen aanbidden vanwege problemen penetratie
Sexualiteit | Zin in sex! (?)
|
28 Mei 2007 | 06:36:26
|
''Of ze waren zo groot dat het pijn deed, en dan werd ik steeds bozer bij elke stoot dat het pijn deed, totdat ik ten prooi viel aan een enorme woede.'' Toni Bentley schreef een lofzang op het kontneuken. Een fragment.
Bovendien kwam ik bijna nooit klaar tijdens het neuken, behalve bij die ene man die me opdroeg om boven op hem te klimmen en mezelf 'klaar te maken'. Hij bleef daar dan gewoon maar liggen, met een star lichaam en lid, en ik volgde zijn aanwijzingen op en wreef met mijn clitoris tegen zijn schaambeen. Naar mijn gevoel was dit orgasme niet het gevolg van geslachtsgemeenschap, maar van masturbatie tegen een levende dildo. Uiteindelijk kreeg ik een steeds grotere hekel aan zijn bevelen, tot mijn enige verdediging er, ironisch genoeg, uit bestond dat ik niet klaarkwam. Iedere man die mij neukte, liep het gevaar dat ik hem ging minachten - in de meeste gevallen terecht. Als ze slim waren, bleven ze weg of drongen aan op vriendschap, terwijl de hooghartigen zich in me stortten, waar ze een enorme voldoening aan beleefden - en eeuwig spijt van kregen.
'Maar mannen veroveren - of in elk geval mijn weerzin tegen hen overwinnen - heeft me altijd een veel interessantere uitdaging geleken'
Uiteraard waren er ook nog de romantici die dachten dat ze een vrouw als ik wilden - maar dat was niet zo, niet echt, niet als ze eenmaal zagen wat mijn ideeen over romantiek waren. Was ik lesbisch en verspilde ik mijn tijd aan mannen? Ik aanbid mooie, vrouwelijke, intelligente vrouwen; omdat ik zoveel problemen had met penetratie en zo gericht was op de clitoris, waren ze misschien een betere optie. Maar mannen veroveren - of in elk geval mijn weerzin tegen hen overwinnen - heeft me altijd een veel interessantere uitdaging geleken. Volgens mij wil iedere vrouw uiteindelijk een lul tussen haar benen. De vraag is; wil ze er zelf eentje hebben of neemt ze genoegen met een lid dat vastzit aan een man?'' (Uit het hoofdstuk 'Mannen' in 'Overgave - een erotische ontdekking' van Toni Bentley. De afbeelding is een filmstill uit de film Mulholland Drive van David Lynch)
''Enne... dat veel vrouwen zo'n negatieve ervaring met seks hebben, misschien komt dat omdat er niet al te veel mannen zijn die een vrouw echt goed kunnen bevredigen (moet je me toch 'ns horen, zo in de vroege zondagmiddag). Waarom zouden vrouwen anders zo in grote getalen moeten faken als ze geen vent hebben die na 3 keer heen en weer neerploffen en in slaap meuren?'' Flying Rhino in deze reactieruimte
Hoe komt het dan dat vrouwen zonder zin denken dat er iets met ze mis is? 'Omdat mensen nog steeds denken in drifttermen. Ze vinden dat zin in seks van binnenuit moet komen. Terwijl zin vaak pas ontstaat als je er in feite al mee bezig bent - in gedachten of door omstandigheden in je omgeving. Iets zet het in gang. Alleen gebeurt dat bij de een wat eerder en gemakkelijker dan bij de ander' (Uit Volkskrant Magazine dat ooit het thema Sex behandelde)
|
|
|
|
Tati: niets is wat het lijkt!
Film | Uitkijken! (?)
|
27 Mei 2007 | 10:51:03
|
Jour de fête was gistermiddag op tv. Die nam ik op. Dat zal mijn tweede ontmoeting worden met de Franse regisseur Jacques Tati. Mijn eerste ontmoeting was met Monsieur Hulot (Tati zelf): een zwijgzame, stuntelige man met hoed die alles in het honderd brengt ondanks zijn goede bedoelingen. Een stomme film met geluidseffecten (zonder dialogen op enkele zinnetjes hier en daar na). Hulot komt het hotel binnen. Aan de receptie articuleert hij zijn naam. U-O. Met pijp tussen zijn tanden en bagage in beide handen is hij onverstaanbaar. Nog twee keer herhaalt hij: 'UUU-O. Pas wanneer de hoteleigenaar de pijp even wegneemt, verstaan we eindelijk wat hij bedoeld: 'Hulot.' Comeback over Les vacances de monsieur Hulot (1953)
De Belgische filosofe Ann Meskens schreef een boek over haar held en zei daarover in Desmet Live: ''Het gaat me bij Tati om het lichtvoetige, het plezier, omdat je anders de ernst niet volhoudt. (...) Tati kan helpen om in een mensenmassa nog individuen te zien. Het gaat om een andere manier van kijken.''
Zijn visuele humor, ik moest er echt inkomen, de bereidheid hebben om verder te kijken dan mijn neus lang was. Echt nadrukkelijk is het allemaal niet. Al snel echter geraakte ik in vervoering. Meskens: ''Maar wie kijkt met de ’Tati-blik’ ziet geen uniforme massa meer, maar individuele wezens die stuk voor stuk komisch zijn vanwege hun al te menselijke onhandigheid en geklungel.'' De Wikipedia formuleert de stijlkenmerken van Tati als volgt: ''Stille, kleine grapjes die verborgen zitten in een scène. Deze scènes zijn bijna altijd gefilmd in totaalshots, waardoor de camera en dus ook het publiek op afstand blijft. Hierdoor zijn de films een soort observaties van het gedrag van mensen. Tati laat ons een absurde, satirische spiegel zien waarin we ons eigen gedrag, uit het dagelijks leven, in kunnen herkennen. Een ander kenmerk waardoor Tati van andere slapstickacteurs afweek, was zijn gebruik van geluid. Bij Tati's films is het geluid even belangrijk als het beeld, veel vreemde geluidseffecten zoals bv. voetstappen, krakende en piepende deuren en rinkelend glas, vergroten het effect van grappen.''
 Het beginEen treinstation in de vakantieperiode. Mensen met volgestouwde koffers lopen zenuwachtig op perrons heen en weer, paraplu's vasthoudend en amechtige kinderen bij zich houdend. Een krioelende mierenhoop. Als onverstaanbare mededelingen over het station galmen zie je hen - trap op trap af - in serpentines (die rolletjes gekleurd papier, een soort slingers) van perron wisselen. Zijn ze op het ene station aangekomen, blijkt de trein op een ander spoor aan te komen. De middenklasse rent naar het nieuwe perron, trapje af, trapje op, net aangekomen, is de trein reeds vertrokken, maar komt er weer een nieuwe aan op een ander perron...trapje af. Een hoedje is afgewaaid en ligt er verlaten bij. De vakantiesfeer is supernostalgisch. Tati wilde toen al tonen dat nostalgie botst met de fantasieloze, decadente, massale en onpersoonlijke wereld van de moderne tijd. Dit effect is hierdoor nog zichtbaarder, 54 jaar later.
Een binnenband met bladeren die aangezien wordt voor een grafkrans, een kleine vrouw die bij het condoleren telkens een lichte knik maakt met haar nek waardoor het veertje op haar hoed de gecondoleerden doet lachen op een begrafenis, een kajak die dubbelvouwt en de badgasten doet wegrennen omdat 'het op een haai lijkt'. Al snel wordt duidelijk wat de boodschap is van Tati: niets is wat het lijkt.
'Non-stop slapstick dus a la Buster Keaton en Laurdy & Hardy, hoewel Hulot een stuk ingetogener is...en onvergelijkbaar toch...bij nader inzien.'
En verder veel struikelen, rare capriolen en 'onzinnig' rondslenteren op het strand. Soms wat over the top, soms te onbeduidend en heel, heel soms raak. Het is alsof Tati streeft naar 'net niet'. En dat resulteert in een voor mij sympathieke film. Geslaagde grappen voor mij waren: een hond die midden op de weg ligt te pitten, de toeter met eendengeluid brengt geen beweging teweeg in het beest, een vrouw en man lopen de deur van het restaurant uit; vrouw gaat weer terug naar de deur om een reden die onbekend is en wacht....man loopt weer terug naar haar. 'O ben je daar?' zegt de vrouw. Tot twee keer toe verschuift de motorisch uitbundige (gestoorde zo je wil) Hulot met zijn zweepje, buiten zijn gezichtsveld om, een schilderij die hij vervolgens weer rechtzet, twee paraplu's die met hun hengsels in elkaar blijven haken. De bulderlach blijft uit, maar het pittoreske decor van het badplaatje, de uitbundige strapatsen van Hulot die verstrooiend werken voor de aldaar gezeten burgerij, compenseert ruimschoots. Non-stop slapstick dus a la Buster Keaton en Laurdy & Hardy, hoewel Hulot een stuk ingetogener is...en onvergelijkbaar toch...bij nader inzien. De jeu ligt 'm in gewone handelingen die zodanig worden getoond dat ze plotseling minder vertrouwd zijn en we ze daardoor beter (door)zien. Dat doet hij door vertraging en uitvergroting met als gevolg dat het karikaturaal wordt, kunstmatig zelfs. Mensen worden hun gebaar, hun houding, hun manier van beweging.
'En toch is het alsof Tati deze zotte film zo even uit z'n mouw schudde. Niets is minder waar!'
 De alledaagse handelingen an sich zijn niet humoristisch, maar hoe de werkelijkheid zijn alledaagse gangetje leidt en hoe deze tot uitdrukking komt wel. Het Franse badplaatsje is bevolkt met een hoop karikaturale personages. Ondanks hun ogenschijnlijk normale voorkomens, maken ze op de één of andere manier een net zo'n rare indruk als de ogenschijnlijk geflipte Hulot. Het is allemaal één groot schijntoneel, alsof het een zomertoneelstukje is die iedereen opvoert dagelijks. Het Franse badplaatsje is bevolkt met een hoop karikaturale personages. Cinematografisch dik in orde, er is over nagedacht en toch is het alsof Tati deze zotte film zo even uit z'n mouw schudde. Cinematografisch dik in orde, er is over nagedacht en toch is het alsof Tati deze zotte film zo even uit z'n mouw schudde. Niets is minder waar voor de oplettende kijker, al geef ik toe dat ik er er echt nog een beetje moest inkomen. Ik besefte echter dat ik bij hetgeen dat ik als flauw of melig bezag nog vast zat aan vaste kijkpatronen en de Tati-blik ontbeerde. Nu begrijp ik ook dat Tati-fans zijn zes films keer op keer bekijken en steeds weer wat nieuws ontdekken.
|
|
|
|
W.F. Hermans koopt sokken
Boek | Let's Love Literature! (or not?)
|
27 Mei 2007 | 10:42:08
|
''Ik had me die middag juist zes paar katoenen sokken aangeschaft in een winkeltje dat uitverkoop hield. Ze kostten maar dertien frank per paar omdat ik zes paar tegelijk kocht. 'Dat is dus achtenzeventig frank,' zei ik. 'Aha, meneer!' riep de verkoper uit, 'u bent een kraan in het rekenen, maar ik niet.' Hij greep een potlood en een stuk papier, waarop hij het getal 13 schreef en daaronder schreef hij een 6. Daar weer onder trok hij een streepje, waaronder hij een 8 neerzette en rechts boven de 13 schreef hij een 1. Toen schreef hij voor de 8 en 6, bewoog zijn potlood in de richting van de 1, alsof hij die weer van het papier wilde pikken, voerde het potlood terug naar beneden en zette een 1 onder de 6. Daar trok hij weer een streepje onder, waaronder hij van rechts naar links een 8 en een 7 neerzette. 'U heeft gelijk, meneer, achtenzeventig frank.' Omdat ik -ziekelijke gewoonte - graag gelijk heb, scheidden we als de beste vrienden.'' 'Opschudding in de lichtstad' uit De weerspannige slaper - Parijse notities (13-1-'79) |
|
|
|
Bokito - Wat als er een dooie viel?
Bizar | Prozaïsch
|
25 Mei 2007 | 09:27:29
|
 De media zijn mild gestemd. Bokito is een ondeugende doerak die logischerwijs in paniek geraakte toen hij de beschermde binnenwereld inruilde voor de bedreigende buitenwereld. Maar wat als er een dooie viel?
Willem Alexander en Maxima bezoeken blijdorp. Uit het niets wordt Ariane Wilhelmina Máxima Ines uit de kinderwagen gegrepen en meegesleept door Bokito alsof het een popje betreft. TV-programma's registreren.
Analyses achteraf: wanneer precies gaat Ariane dood? 'Als ze uit de boom van zes meter naar beneden valt is ze allang overleden' (ze hoefde niet lang te lijden - een schrale troost). De premier spreekt het volk toe. Een stille tocht in Blijdorp. Complottheorieen. Waarom uitgerekend Ariane? Een man met capuchon geeft duidelijk aanwijzingen voordat de gorilla zijn misdaad pleegde. Bokito is getraind door een fundamentalistische terreurorganisatie!
Hoogste kijkcijfers 2007. Op 2 de indrukwekkende kerkdienst met een preek van Carel ter Linden. Veel wereldleiders zijn present inclusief Bush. Inzoomen op Maxima's tranen. Op 3 van best bekeken programma's van 2007 staat de executie van Bokito op SBS 6 (live!).
En de onbetwiste kijkcijferhit: De Herdenkingsdienst van het Gelredome-drama. Planet of the apes werd realiteit! Meer dan 2000 mensen gruwelijk afgeslacht op EO-jongerendag waaronder tv-presentator Bert van Leeuwen (9 Juni schaart zich in het rijtje van 11 september, 6 mei & 2 november). Jong Oranje speelt met rouwbanden om de eerste wedstrijd en het stadion van Arnhem wordt ingeruild voor De Kuip tijdens het EK.
Jan Jaap van der Wal cancelt zijn oudejaarsconference. Alle cabaretiers volgen. Dit is geen jaar om grappen te maken.
En Bert van Leeuwen ziet in de hemel Bokito neuken met apenmaagden en wordt naar de hel verbannen door De God van de moslims. Maar niet voordat Hij een spelletje 'Thats the question' gaat spelen met de ex-EO'er. Het antwoord is natuurlijk 'Allah'. |
|
|
|
Dali in Griffith Park (LA)
Foto | Customize!
|
20 Mei 2007 | 11:07:12
|
In De Pers stond een foto van een helicopter die de brand (vermoedelijk ontstaan doordat een parkbezoeker in slaap viel met een brandende sigaret) bluste in het Griffith Park (Los Angeles). Zeker 300 hectare natuurgebied is verwoest. En toen doemde het schilderij 'Sleep' van Salvador Dali voor mij op in de daarmee gepaardgaande rookontwikkeling! |
|
|
|
Sex and the City-ladies over mannen
Quote | Typisch M/V
|
16 Mei 2007 | 17:14:22
|
Samantha: ''How we are in bed is how we are in life. I've never met a man who was bad in bed but good at life.''
Samantha: ''Men cheat for the same reason dogs lick their balls: because they can.''
Carrie: ''I had gone so far out on a limb with my feelings but I didn't realize I was standing out there alone.''
Miranda: If 85% [of men] aren't circumsized, that means I've only slept with 15% of the population, tops. Carrie: Wow, you're practically a virgin!
''Women are for friendship, men are for fucking.''
Miranda: I just don't get it. Why do men get skidmarks? Is it laziness or are they just in a rush?
Carrie: I don't know, but whatever it is it goes hand in hand with urinating on the seat.
Miranda: I tell you one thing: when your boyfriend is so comfortable he can't be bothered to wipe his ass, that's the end of romance right there.
Miranda: He doesn't even know me. The least he could do is wait to get to know me before he rejects me.''
Samantha: The only place you can control a man is in bed. If we perpetually gave men blow jobs we could run the world!
Carrie: And at least our hands would be free to greet dignitaries and stuff.
Samantha: ''Men do this all the time. Women walk around thinking "we," and their version of "we" is "me"... and my dick!''
Carrie: Men who have had a lot of sexual partners are not called sluts. They're called very good kissers, a few are even called romantics.
Samantha: I never leave underwear at a guy's place because I never see it again.
Charlotte: What happens to it?
Samantha: Nothing; I just never go back.
Carrie: Doesn't that get a little expensive, disposing of lingerie every time you sleep with a guy?
Samantha: That's why I stopped wearing underwear on dates.
Miranda: And that's why I'm never borrowing a dress from you again.
Carrie: I'm thinking balls are to men what purses are to women. It's just a little bag, but we feel naked in public without it.
Carrie: New York City is all about sex. People getting it, people trying to get it, people who can't get it. No wonder the city never sleeps. It's too busy trying to get laid.
Samantha: Women are for friendship, men are for fucking.
Miranda: Does anyone have a tall, handsome friend I could go to dinner with, or maybe a houseplant?
Carrie: Maybe some women aren't meant to be tamed. Maybe they're supposed to run wild until they find someone -- just as wild -- to run with.
Charlotte: Everyone needs a man. That's why I rent. If you own and he still rents, then the power structure is all off. It's emasculating. Men don't want a woman who's too self-sufficient. Samantha: I'm sorry, did someone just order a Victorian straight up?
Carrie: ''Maybe all men are a drug. Sometimes they bring you down and sometimes, like now, they get you so high.''
|
|
|
|
Bepaalde kringen
| Typisch M/V
|
07 Mei 2007 | 11:43:49
|
 'Ik weet uit ervaring dat je honderd mannen kunt bewonderen, met honderd mannen kunt samenwerken, met honderd mannen bevriend kunt zijn, honderd keer over mannen kunt schrijven, maar let je niet goed op en schrijf je daarnaast een keer bewonderend over Virginia Woolf, dan hoor je voorgoed tot 'bepaalde kringen.'' Marjolijn Februari in een Volkskrant-column van een hele tijd terug
''Women are poorer than men because ... this or that. Perhaps now it would be better to give up seeking for the truth, and receiving on one's head an avalanche of opinion hot as lava, discoloured as dishwater. It would be better to draw the curtains; to shut out distractions; to light the lamp; to narrow the enquiry and to ask the historian, who records not opinions but facts, to describe under what conditions women lived, not throughout the ages, but in England, say, in the time of Elizabeth.'' Virginia Woolf in een speech
|
|
|
|
Linkbink Mei 2007
Internet | Van uw weblogger
|
02 Mei 2007 | 12:55:34
|
Woensdag 16 Mei (excusez moi voor de Lay out - doet wat ik niet opgedragen heb en is onveranderbaar)
Reijn, Propper, Mozart, Afvalsex, Komrij & Donald Duck - 15 Worst Albums by great bands (Rolling Stone) - Beste Sopranos Parodie die ik tot nu heb gezien (alhoewel de grappen melig, niet om te lachen zijn, karakters zijn goed getroffen) - Erotische boeken
''Tot slot een factor die de laatste jaren, naarmate het festival ver-camp-te, steeds belangrijker is geworden: de gay vote. Onderzoek heeft uitgewezen dat homo’s over het algemeen een minder grote hekel aan vrouwen hebben dan lesbo’s aan mannen, zodat waarschijnlijk het beste gekozen kan worden voor een androgyn, ladyboy-achtig type met middelhoge stem, bijvoorbeeld een castraat of een contra-alt.'' Kuitenbrouwer doet net zoals Blokker en Van Velzen een duit in het zakje
3 VIDEOCLIPS: Travis – Closer - JUSTICE - D.A.N.C.E. - Original Cast - What Am I supposed to do?
Maandag 14 Mei
Donderdag 10 Mei
Maandag 7 Mei
 Donderdag 3 Mei
De hoogmis van Bauer
''Zo zaten ze daar nu, die avond van de 27ste april, met hun kaarten van 7 december. Ze hadden, hun drukke agenda’s ten spijt, gewoon al hun afspraken voor Frans verschoven. Dit alles gold niet over ons, gelegenheidsbezoekers. We zagen toe hoe Frans bezit nam van die immense hal, maar zagen ook het omgekeerde: hoe de hal bezit nam van Frans. Vanaf het allereerste nummer verdrongen de fans zich voor het podium in dampende polonaises en werden enkele gelukkigen toegelaten tot hun idool, vooral de kinderen en de zwakzinnigen. (...) In mijn hoofd hadden zich boze recensiezinnen gevormd: over het slechte geluid, de voorspelbaarheid van de liedjes, het gebrek aan show en spektakel (geen waterbekkens met schoonzwemsters, geen spuitende fonteinen, geen gospelkoren en luchtballons), maar dat alles telde niet meer. De heilige, aanraakbare Franciscus die zo gewoon geworden was, celebreerde zijn hoogmis. Concerten kan je recenseren. Vieringen niet.'' Boevink in Trouw
Elke schrijver heeft zo z'n muse, dat hoeft echt niet per se een persoon te zijn. DEBI GLIORI - WALKING BOOTS: "Why boots? Because I feel exactly the same fear lacing myself into them at the start of a Scottish hill-walk as I do when I pick up my pen to begin writing a book. A fear that I won't make it all the way to the end. A fear that I'm not good enough, strong enough or brave enough. Understandable, really. The hill is so very high and the story so very long. These boots remind me that nothing worthwhile is ever achieved without effort." Meer Muses?
LESBIANS are twice as likely as heterosexual women to be overweight or obese, which puts them at greater risk for obesity-related health problems and death, US researchers said. In The Daily Telegraph
Donderdag 24 Mei (lay-out is ontembaar hier!  )
''America is a very complex country. It is more complex than all the prejudices that exist against it. There is no nation in today’s world with as much freedom for the individual, their expression and religion as the United States. It is not the best place in the world, and it is not a perfect place. But it is the best place for individual freedoms today.'' Ayaan Hirsi Ali in RESET
Bood ik gisteren het maken van een pope (zie archief). Hier leer je papieren vliegtuigjes ontwerpen.
''Bijna raak is uiteindelijk toch mis.'' Commentator Frank Snoeks tijdens AC Milan - Liverpool
Michael Moore onderzoekt ditmaal het gezondheidsstelsel in de Verenigde Staten en vooral waarom talloze patiënten niet de zorg krijgen die ze moeten hebben, omdat verzekeringsmaatschappijen alles doen om onder de kosten uit te komen en farmaceutische bedrijven hun winsten zo hoog mogelijk willen hebben. In deze documentaire probeert Moore zelf de levens van bepaalde individuen te redden. Een paar clipjes uit SiCKO
Woensdag 23 Mei: Excusez moi: mijn lay-out is ontembaar! :-(
Vanavond de Championsleaguefinale. Hier de hymne en hier een terugblik op de zinderende finale van 2 jaar terug (zonder commentaar) waarin dezelfde ploegen tegenover elkaar stonden.
Groen is toch de mooiste kleur voor gras meteen zien of eerst de recensie lezen?
I'll see you in the sunlight
I'll hear your voice everywhere
I'll run to tenderly hold you
But baby, you won't be there
Lief liedje (Sealed with a kiss) gezongen door Gene Pitney
Ik (als hetero) las Willem Melchior (De Onhuwbaren). Een boek met homo's. Een uitzondering kennelijk. Hier staat uitgelegd waarom hetero's geen gayliteratuur lezen (Is Reve gayliteratuur?). En hier de encyclopedie van Gay Literatuur!
Carver's wrijven
''Het hebben van vele sociale contacten draagt bij tot asociaal gedrag.'' Robert ten Broeke, Universiteit Utrecht
''But if you really want to know where to point the finger, you don't have to look any further than the book trade itself - everyone from the publishers to booksellers. They just want to play safe. No one really believes that the next book by Ian McEwan or Zadie Smith will automatically be better than their last - or even necessarily better than that of a first-time novelist - but the fiction, in every sense of the word, is allowed to prevail because the numbers stack up.'' The internet has given new music a shot in the arm. But in publishing, conservatism reigns (The Guardian)
DJ Armin speelt met kerkklokken Martinitoren
Tepels als sushi (18+)
Dinsdag 22 Mei
What is wrong with the modern literary novel? Why is it so worthy and dull? Why is it so anxious? Why is it so bloody boring? DIVINE COMEDY (Prospect)
Een writer’s writer: Thomas Verbogt heeft negentien boeken geschreven die vooral bij collega-auteurs succes oogsten. Toch verdienen zijn filmische boeken een groter publiek. De Nijmeegse Amsterdammer waagt met Eindelijk de zee een nieuwe poging. Eindelijk een bestseller? (Boekennieuws)
''Let me put this bluntly, in language even a busy blogger can understand: Criticism — and its humble cousin, reviewing — is not a democratic activity. It is, or should be, an elite enterprise, ideally undertaken by individuals who bring something to the party beyond their hasty, instinctive opinions of a book (or any other cultural object).'' Not everybody's a critic (LA TIMES)
''Je weet nooit wat de jury wil zien en in welke bui ze zijn.'' Modeontwerpster die haar kleding laat showen door model in Catwalk Project
Wie is de ware? Met deze vraag in het achterhoofd richt de Leuvense journaliste Ann-Marie Cordia zich tot haar (ex-)liefdes. De reeks brieven werd gebundeld in het boek Nog een laatste keer vrijen? dat vorige week verscheen. Schrijfster bundelt brieven aan haar exen (Boekennieuws)
Maandag 21 Mei
Eén camera, één scene. Die met de robotspinnen in Minority Report met Tom Cruise bleek onvindbaar, net zoals de afgrijselijke verkrachtings-scene in Irreversible die volgens mij ook in 1 keer opgenomen was. Desalniettemin: 9 weergaloze voorbeelden: Long Shot Scenes
|
|
|
|
|
|
''Zo en hup. Scheppie erbij.' 
