Frans Bromet: 'Dat gebrandschilderde raam. Dat wilt u ook in stand houden?'

De nieuwe eigenaar van de kerk waar een tandartsenpartijk in gevestigd wordt: 'Ja, in de veilingvoorwaarden was bedongen dat de ramen eruit moesten, maar ik ben met het bestuur overeengekomen dat ze erin mogen blijven. Pas als ik de kerk zou verkopen aan derden of het een andere bestemming krijgt, dan moet ik ze weer aanbieden zodat het kerkbestuur het recht blijft houden op de brandgeschilderde ramen.'

Frans Bromet: 'Weet u al wat er met de ramen gaat gebeuren?' Schilderes: 'Weet ik ook niks van. Er wordt mij niets gezegd. Terwijl het toch de gewoonte is dat degene die ze gemaakt heeft, wordt gevraagd: vind je het goed dat we dit of dat ermee doen?'

Frans Bromet: 'Wat zou u ervan vinden als het er gewoon in bleef zitten en het onderdeel van een tandartsenprakijk zou worden?' (eerder zei ze daarover: 'Ik vind tandartsen waardige mensen, maar niet voor in een kerk.')   

Schilderes: 'Nou ja, het slaat gewoon nergens op. Om daar bijbelse ramen in te zetten? Ik vind van niet. Ik vind dat dat niet kan.'

Frans Bromet: 'U was ook nog bezig om dat laatste raam af te maken hè?'

Schilderes: 'Ja, door gezondheidsproblemen staat het er nog half afgemaakt. En ik weet eigenlijk niet wat ik daarmee doen zal. Ik denk dat ik het wel af maak, maar kijk als ik nou niks hoor dan heb ik niet zoveel zin.'

 

Frans Bromet: 'Er ontbreekt nog een stukje, hè. In dat raam.' Eigenaar: 'Dat klopt, het is nooit afgemaakt vanwege de leeftijd van de schilder. Ik denk dat dat wel een ludiek detail is.'

Frans Bromet: 'U houdt het dus zo?' Eigenaar: 'Ja dat vind ik juist zo leuk.'

 

Frans Bromet: 'Ik heb met de nieuwe eigenaar gesproken. Die zou het raam graag willen behouden voor de kerk. En hij vindt het ook wel leuk als het niet af is.'

Schilderes: 'Dat het niet af is? Dat is iets nieuws. Dat heb ik nog nooit gehoord.'

Frans Bromet: 'Ja, dat vindt hij wel authentiek.'  

Schilderes: 'O, nou misschien maak ik het toch wel af.'

 

 

Een groep dierenactivisten van de beweging Anima Naturis protesteerde op deze manier in Barcelona tegen de productie en verkoop van bont: VIDEO Hebben dieren dezelfde rechten als mensen? Discussie in Buitenhof

 

 

 

De camera zwenkt alle kanten uit om het verhaal te vertellen. Een prettig staaltje hiervan laat Paul Thomas Anderson (Magnolia) zien met 'Try' van Michael Penn.  Nog overtuigender is de ongesneden muziekvideo 'Across The Universe' (geschreven door John Lennon). De boel wordt afgebroken rondom Fiona die flegmatiek door blijft zingen: 'Nothing gonna change my world'.

 

 

 

On Saturday January 12th, 2008 nearly 2,000 people took off their pants on subways in 10 cities around the world. In New York’s 7th Annual No Pants! Subway Ride we had around 900 participants, spread out over three subway lines. Enjoy the videos first and then go behind the scenes with our mission report and photos.

 

Notes of a Scandal (Richard Eyre, 2006)

Ondskan (Mikael Håfström, 2003)

 

Joyride (John Dahl, 2001) DEZE SCENE ZIEN?

Good Bye, Lenin! (Wolfgang Becker, 2003)

 

The Devil Wears Prada (David Frankel, 2006)

 

 

 

Tipping The Velvet - Geoffrey Sax, 2002

 

 

Wall Street - Oliver Stone, 1987

 

 

You The Living - Roy Andersson, 2007

 

 

Birth - Johnatan Glazer, 2004

 

 

The Hours - Stephen Daldry, 2002

 

ZELF FILMSTILLS UITZOEKEN? (MORGEN DEEL 2)

 

 

Real vs fake nature in Tokyo - MEER USE THE PUBLIC PLACE?

 

 

Julie is traveling in France on summer vacation from college with her brother Mark. One night they decide that it would be interesting and fun if they tried making love. Julie was already taking birth-control pills, but Mark uses a condom, too, just to be safe. They both enjoy the sex but decide not to do it again. They keep the night as a special secret, which makes them feel closer to each other. What do you think about that — was it O.K. for them to make love?

Most people immediately declare that these acts are wrong and then grope to justify why they are wrong. It’s not so easy. In the case of Julie and Mark, people raise the possibility of children with birth defects, but they are reminded that the couple were diligent about contraception. They suggest that the siblings will be emotionally hurt, but the story makes it clear that they weren’t. They submit that the act would offend the community, but then recall that it was kept a secret. Eventually many people admit, “I don’t know, I can’t explain it, I just know it’s wrong.” People don’t generally engage in moral reasoning, Haidt argues, but moral rationalization: they begin with the conclusion, coughed up by an unconscious emotion, and then work backward to a plausible justification.'' Steven Pinker: The Moral Instinct (NY Times) MEER PINKER?: Onze taalregels worden bepaald door onze genen

''Katinka Simonse doet middels haar alter-ego TINKEBELL. Alle langere tijd onderzoek naar het begrip empathie met betrekking tot de dubbelzinnige moraal zoals deze zich uit bij dieren- en milieuactivisten. Zij maakt hierbij gebruik van hun extreem populistische methodes, onder meer met betrekking tot het bevrijden van dieren en het ‘brandmerken’ van de zogenaamde beulen. SAVE THE PETS (1) bestaat uit een groep huisdieren in transparante plastic loopballen, die vrijgelaten zullen worden in de tentoonstellingsruimte. TINKEBELL. maakt hierbij gebruik van de vaak naieve ideeën aangaande het concept vrijheid die mensen – activisten – hebben met betrekking tot de dierenwereld, en combineert deze met de gesystematiseerde vorm van consumptie van dieren als een vorm van entertainment zoals die door de "(huis)dierenindustrie" wordt aangeboden.

Het gaat in haar werk nooit om dieren zelf, maar om de wijze waarop mensen met hun emoties en daar aan gekoppelde (dubieuze) morele waarden invulling geven aan concepten als ‘natuur’ en ‘vrijheid’: het plaatsen van huisdieren in plastic loopballen moet vooral de consument het gevoel geven dat diens huisdier zich in een prettige, vrije, positie bevindt, zonder dat deze verder hinder geeft door het vernielen en/of bevuilen van meubilair etcetera. Hetzelfde geldt voor het bevrijden van laboratoriummuizen of andersoortige dieren die zich in gevangenschap bevinden, gezien het feit dat het overgrote deel van dergelijke dieren in hun ‘natuurlijke’ omgeving meteen zouden overlijden. De kwestie of er überhaupt iets bestaat als een 'natuurlijke omgeving’ speelt hier een belangrijke rol: het bevrijden van de dieren vormt een illustratie van een ideaal, waarbij de dieren – zowel in gevangenschap als bevrijd – in alle gevallen de slachtoffers vormen. De willoze en onbewuste dierenwereld gebruikt  TINKEBELL. dan ook als spiegel, als bron van reflectie van de menselijke worsteling met concepten als goed en kwaad, waarbij vragen over ‘natuurlijkheid’ en ‘oorspronkelijkheid’ en de menselijke behoefte deze te controleren hand in hand gaan.'' TINKLEBELL 

 

 

 

 

 

Besef mij nu pas dat Amy Winehouse een BH draagt (en dat ik de 'e' vergat in Winehouse). Nou ja, zo af en toe kan een BH ook door de beugel in de rubriek die niet moeilijk doet. 

 

 

 

 

Met hippere gezichtsbedekkingen zoals dit of dat...

 

 

 

 

Inspiratie opdoen is zweten, komt je niet aanwaaien. Span ik mij in, dan komt het ene na het andere ideetje tevoorschijn en kan ik ze haast niet bergen; ze planten zich razendsnel voort. Met een pennetje schrijf ik woorden op als wegwijzers naar mijn gedachtengoed waar ik het een en ander moet opgraven en tot leven wekken. Het gebeurt vaak dat ik er niet toe kom of 'de wegwijzers' niet kan vinden dan druk aan het filosoferen ben over hetgeen ik opgroef. Hiermee maak ik korte metten, heb ik mijzelf beloofd. 

 

Een voorbeeldje van zo'n ideetje is: 'Het trekken van gekke bekken op parties van de jeugd om te bewijzen dat je prettig gestoord bent. Hyvesalbums staan er bomvol mee. Als de TMF-camera filmt dan worden er standaard gekke bekken getrokken. In bijna alle media zie je columnisten (Aaf, Ronald Giphart, Sylvia Witteman, Cindy Hoetmer en natuurlijk Bart Chabot - zelfs dichter Ilja Leonard Pfeijffer liet zich ertoe verleiden!) gekke bekken trekken op fotootjes, behalve columnisten als Michael Zeeman of Marcel van Dam. Het leuke van dat trekken van een gekke bek is het moment waarop de persoon eigenlijk helemaal niet in de stemming is om een gekke bek te trekken of totaal niet zo'n soort persoonlijkheid is (een lief meisje die een agressieve bek probeert te trekken vind ik aandoenlijk! Zo'n zuinig mondje die maar een beetje scheef kan en omdat ze zelden een gekke bek trekt zie je dat haar gezicht zoekende is). Een gekke bek trekken vergt zelfvertrouwen. Timing en het soort gekke bek is belangrijk. En wanneer die niet passen bij de situatie, schaamt degene zich nadien. 'Doe effe normaal!' i.p.v. lachen om die gekke bek.'' De ogen van cabaretier Guido Weijers zijn altijd zo verbaasd groot. 'Is er wat?' 'Nee.' 'Jawel er is wat!' Gekke bekken kunnen een relatie maken of breken. Ze zijn grappig of compleet misplaatst. Wat als je niet bewust een gekke bek trekt, maar dit onbewust gebeurt? Laatst zei iemand tegen mij: 'Hij lacht lelijk!' Dus als er wat te lachen valt, ergert zij zich aan zijn lachen.'   

 

En dan verzamel ik tal van fragmenten die ik aardig vind om op door te denken of waarvan ik denk: 'wie weet komt het ooit van pas!'

 

''Hun vrijscenes zijn magnifiek: nooit plat of pikant, maar teder en opwindend.'' Dat schreef Jan Pieter Ekker over Lady Chatterley gisteren in de Volkskrant. Bewaard. Want wanneer is sex plat en wanneer niet en waar ligt de grens: vooral dat en waarin zit het verschil tussen man en vrouw en vooral waarom!!! Youp van 't Hek en Guido Weijers hadden weer heel wat grapjes over sex en deden ook alsof ze klaarkwamen op het podium. Maar een vrouw die grappen maakt over sex? Wanneer lachen mannen en wanneer vrouwen om 'sex' en wanneer lachen ze allebei? (er valt nog veel uit te vinden!)  

 

Of Femmetje de Wind in De Pers, hoofdredactrice van Jackie die een hippe sjaal haalt bij een peperdure winkel, maar keihard genegeerd wordt. ''Een van de dames kwam naar me toe en liep mee naar voren. Overigens niet om de shawl te pakken, maar om me discreet te melden dat ik op het verkeerde moment op de verkeerde plek was. Ik kon de shawl nu niet bekijken. Over een half uurtje kon ik terugkomen. 'But' sputterde ik, 'I am editor-in-chief of Jackie, The Dutch Fashion Magazine.' Ze haalde haar schouders op. 'Good for you.' Femmetje bewijst dat zij een Moderne Vrouw is: 'Ik haalde opglucht adem en verliet de winkel om na een half uur niet weder te keren. Ik had plots zo'n gevoel dat Pucci's grootste hype passe was.'

 

Paul Schnabel behandelt proefschriften in NRC. Nu kun je altijd voor 'meer informatie' terecht op de website. Maar hoe effectief is dat nou. Alcoholposters (niet te veel drinken hoor, da's slecht!) werden opgestuurd naar negenhonderd studenten. Vervolgens registreerde de onderzoeker of daarna gedurende drie maanden geregistreerd werd of men de website op de poster ook ging bezoeken. En de studenten moesten vragen over de poster beantwoorden (wat herinneren ze zich ervan? Nou ja, ze kunnen hem erbij pakken als de details hen zijn ontschoten). Schnabel noemt het vreemde, en het bizarre van de wijze waarop het onderzoek is uitgevoerd.

 

Een prachtanekdote van Wilfried Genee (Voetbal Insite) in De Pers: ''Voor een uitzending zat ik een keer in de make-upstoel naast Kelly. Die is beroemd omdat ze ooit in het Big Brother-huis heeft gezeten. Ze vroeg wie ik was en wat ik deed. Ik vroeg wie zij was. 'Ik ben Kelly' zei ze. Ik vroeg wat ze deed. Weer: 'Ik ben Kelly.' Ik vroeg nog een keer wat ze deed. Voor de derde keer: 'Ik ben Kelly.'

 

Iemand die bij de bevalling geholpen wilde worden door een vrouw. (NRC) Nee, ze was geen moslim maar overtuigd atheist. Ze diende een klacht in. Ze kreeg een brief terug die neerkwam op: 'De overgrote meerderheid van de vrouwen wil bij de bevalling door een vrouw geholpen worden en het beleid is om daaraan geen gehoor te geven omdat de mannelijke collega's zich gediscrimineerd voelen'. Voor de volgende keer zouden wij naar een verloskundige praktijk moeten gaan, als we niet wilden dat de bevalling door een man werd begeleid. De redenering is ons inziens vosltrekt onbegrlijk. Het lijkt ons toch niet meer dan normaal dat bij een goede en moderne zorg het perspectief van de patient centraal staat en niet die van de zorgverlener. Bovendien als het zo duidelijk is dat bij sommige ingrepen zoals bij gynaecologische onderzoeken er vrouwen zijn die, om welke reden dan ook problemen ervaren bij een mannelijke zorgverlener, is het toch niet meer dan normaal om dit in een standaardprocedure met hen te bespreken en in ieder geval de keuze aan henzelf over te laten. Een goede zorg is tenslotte seksespecifiek.'

 

Een museumdirecteur: 'Begin met kijken. Begin niet met de vraaf og het mooi is. Daar gaat het niet om. De meeste mensen denken: we moeten het mooi vinden. Maar je hebt niks mooi te vinden. Je moet kijken hoe het is begonnen.'

 

Zo kan ik alleen al logjes vullen met de ideetjes die ik zoal heb en hetgeen ik verzamelde uit de kranten en tijdschriften, uit boeken. Wanneer ik er teveel heb, verlang ik eigenlijk een time out anders ontsnappen ze allemaal uit mijn hoofd. Het is eigenlijk een beetje zoals met foto's maken. Gaat het je nu om de leuke momenten met je partner of om het registreren daarvan om goede sier te maken bij anderen of om er later van te genieten bij het fotoalbum?

 

Jeroen Brouwers zei in een interview met BOEK dat hij voortdurend bezig is met te kijken of hij iets kan gebruiken. Ook al had hij altijd wijze vrouwen die het hem vergaven dat hij zo in zichzelf gekeerd was, het maakte en maakt relaties kapot. ''Ik ben vrij in mijn hoofd, totaal niet bekrompen en toch zit ik met mijn voet aan een loden bal vast: de schrijverij. De rest kun je meteen aan het raam gooien.'' Inmiddels heeft Brouwers een LAT-relatie. ''Ik had vanaf het begin alleen moeten wonen. Maar goed, dat zijn inzichten die je pas krijgt als je vijftig bent.''