 Gemoedelijk tourde Maarten van Rossem namens de EO vier afleveringen lang kriskras door Amerika om te achterhalen hoe het toch in godsnaam mogelijk is dat zo'n door en door christelijk land er zo'n onchristelijk politiek beleid op nahoudt.
Geen felle confrontaties. Ja gisteren leek het eventjes op een boeiende clash uit te lopen, maar allicht besloot Van Rossem dat het verstandiger was om mensen die onzin uitkraamden uit te laten spreken zonder weerwoord zodat zijn vooroordelen weer eens bevestigd werden.
Larry Pratt vindt dat een overheid die het wapenbezit beperkt immoreel is. 'Doordat uw land geen georganiseerde militie had konden de nazi's 't veroveren.' Zodra de koning zei: 'Ik geef me over', kon het volk zich niet meer verzetten.'
Maarten van Rossem: 'Ik verzeker u: zelfs als wij vuurwapens hadden gehad en zelfs als we een georganiseerde militie hadden gehad, zou verzet tegen de Wehrmacht volslagen belachelijk zijn geweest.' Enfin Larry riposteerde nog met: 'Dat is een geruststellende gedachte, dat leidt tot passiviteit', maar wat is dan nog de zin van een weerwoord en kom je dan nog verder dan het 'volslagen belachelijk' te noemen?
De intermezzo's tussendoor vond ik met name geslaagd. De humor van Van Rossem kwam erin tot zijn recht. Daarom een compilatie van opmerkingen die hij maakte over hoe hij van A naar B kwam.
'En dan moet u zich voorstellen dat die arme cameraman achteruit loopt door al die pap op de grond. Soms zie je op de televisie een bergbeklimmer die spectaculair een berg beklimt, maar wat je je helemaal niet realiseert is dat er een cameraman bij is die ook bezig is om met de camera de berg te beklimmen en beeld te maken. Idioot is dat eigenlijk.'
''That guy stole my taxi!' Geen manieren, maar ja. Mensen stappen gewoon in een taxi die klaar staat voor een ander.'
Van Rossem over de verkeerslichten
'Het aardige ervan is, dat wanneer je erop staat te wachten totdat je mag oversteken en je ziet 'm aflopen dat je veel minder ongeduldig bent. Je denkt: okay, ik ben zo aan de beurt. En omgekeerd werkt het ook zo. Als je oversteekt weet je precies hoeveel tijd je nog overhebt. Dat maakt het ook prettiger en rustiger waaruit je dus kunt concluderen dat informatie, zelfs op dit doodsimpele niveau, mensen gelukkiger maakt en tevredener en rustiger.'
Van Rossem in een lange, zwarte limousine
'Belachelijk ding, maar goed. Let's go. Wat een ballentent zeg! Ik ben toch geneigd om te denken dat als er iets niet bij mij past dan is het wel deze wonderbaarlijke rijdende kermistent. Dit is toch wat de burgerman zich als luxe voorstelt, terwijl dat volstrekte flauwekul is.'
'We gaan een schilderachtig ritje met de tram maken. Ja de kijkers moeten ook hun portie visueel genot hebben natuurlijk. Volgens mij zijn dit vooroorlogse trams. In ieder geval uit de jaren veertig, vijftig ofzo. Ik vind het prachtig hoor, daar niet van, maar ze zouden in het openluchtmuseum niet misstaan.'
''t Is hier een prachtige chaotische poppenkast hier. (...) Wat wel aardig is: die voortdurende sirenes die je hier hoort. Het is feitelijk een hele collectie psychopaten als je het goed beschouwt. Waar dit goed voor is, mag Joost weten. Ik had ooit een student en die kon alle Amerikaanse sirenes perfect nadoen en als het college dan heel melig was geworden deed hij alle Amerikaanse ambulances na.'
'Ik had sowieso al een vrij heldere voorstelling van hoe het is om als zwerver op straat te leven, maar ik moet zeggen nu we zes bussen voorbij hebben zien rijden zonder dringende noodzaak dat ik nu zeker weet dat ik geen zwerver wil worden. Maar goed dat wist ik al. (...) M'n bril beslaat. Je kunt in deze bus zien wie er in de Verenigde Staten zijn aangewezen op openbaar vervoer. Negentig procent is zwart. En dat zijn dus de mensen die geen auto kunnen kopen.'
'We zitten hier weer met het bekende probleem dat Amerikaanse taxichauffeurs niet weten waar ze naar toe moeten als het niet drie straten om de hoek is en dat ze geen van allen een TomTom hebben om raadselachtige redenen. Met als gevolg dat ze bij elk nieuw adres uitgebreid moeten bellen.'
'We zitten in een iets modernere taxi dit keer. Een beetje een doosachtig transportmiddel zouden we kunnen zeggen. Maar het opmerkelijke is dat we hier een seperatie voorin hebben. De chauffeur zit in een soort minihokje, een celletje. Nou kan die helemaal dichtgeschoven worden aan mijn kant, maar het opmerkelijke feit doet zich voor dat ie 'm aan mijn kant open heeft staan. Dat ie meteen heeft gezien dat toen ik instapte ik geen bedreigende persoon was. Hij dacht natuurlijk hij is oud. Als hij een onverhoeds agressieve beweging maakt kan ik hem met mijn pink tot een sidderend wrak reduceren.'
'Sowieso maakt deze auto de indruk een tot leven gewekte dinosaurus te zijn. Zowel qua geluid en vering is mijn indruk dat er van de schokbrekers van deze auto niets meer over is.'
 'We luisteren naar het stoomorgel dat op die rare radarboot geinstalleerd is. En je hoort het: het is zo vals als de pest werkelijk. Maar het is een infantiel genoegen. Ik weet niet of het door iemand bediend wordt, maar het is duidelijk dat hij er veel aardigheid in heeft en volgens mij sneller speelt dan het apparaat bij kan houden.'
'Ik hoop dat het lawaai navenante resultaten heeft.' (schoolbusje met een sirene haalt arme kinderen op om kerstfeest te vieren)
'Om aan boord van dit bootje te komen wat op weg gaat naar het vrijheidsbeeld zijn we onderworpen aan een straffe securitycheck die ertoe geleid heeft dat ik mijn horloge moest afdoen wat vaak aan boord van een vliegtuig helemaal niet hoeft. Ik heb mijn riem afgedaan zodat mijn broek natuurlijk bezig is met af te zakken. Ik ben zelf niet in staat om die riem weer terug te doen. Dus we zitten nu de hele dag met een afzakkende broek. En bovendien: wat voor systeem zit daarachter? Ik bedoel, als je hier een securitycheck doet dan moet je toch in principe in elke metrowagon een securitycheck uitvoeren?'
| 
