'Sterretje gezocht' zou een parodie zijn op al die talentenjachten, terwijl ik de hele uitzending door dacht: 'Dit is geen parodie! Dit is geen parodie!' De vrouwelijke kandidaten hebben namelijk niet door dat het een parodie betreft. Dan zijn de voorrondes van Idols en de X-factor ook parodie! Het ontstijgt een willekeurige talentenjacht niet: naar roem snakkende dames die bereid zijn om in bikini op een lopende band (voor wie het nog niet door heeft verduidelijken de presentatoren het: 'Een vleeskeuring') 15 seconden iets doen waardoor iemand van de jury zegt: 'Leuk!'

 

De flauwiteiten stapelen zich op. Een meisje wilde in die 15 seconden een brutale boer laten, maar het mislukt. Ze krijgt een herkansing. Ze loopt met het blikje weer terug. Bridget Maasland: 'Oei, een goeie kont ook zeg!' Een ander jurylid reageert zonder spoortje van ironie, uit niets blijkt dat hij doorheeft dat het om een parodie moet gaan: 'We gaan iemand toch niet beoordelen op een boer?'

 

Een meisje liet een broek door haar oma maken waarvan je het kontgedeelte met klitteband kon aftrekken: 'Sterretje gevonden!' Een ander meisje had ook een sterretje maar dan rondom haar bilspleet: 'Ik heb gehoord dat jullie een sterretje zoeken. Willen jullie 'm zien?' Dat serieuze jurylid is verontwaardigd omdat haar moeder het sterretje blijkt te hebben getekend. Bridget wuift het weg en zegt blasé dat dit wel bij BNN past. Alleen zij heeft door dat het een parodie moet lijken en laat de sirene loeien bij talentloze kandidaten, want 'liefffff!' Iemand op hoge stelten. Ze drukt op de knop: 'Al is het alleen maar om te kijken hoe je met die stelten van die trap afloopt.'

 

 

 

Helaas kwam de gedachte op dat 'Sterretje gezocht' meisjes zoekt om in de kont te neuken. En helaas bleken een paar meisjes best bereid om met een invloedrijke meneer te neuken (of tenminste voor hem te strippen thuis: 'maar niet helemaal hoor!') als ze daarmee de eerste stap naar roem konden zetten. Een van de dames zei dat ze zich hier onprettig bij voelde, maar gelukkig: het betrof een grap. Zij is ook door zonder dat ze haar lichaam hoefde te verkopen. Intelligente meisjes snappen immers wel dat je bij een parodie op een talentenjacht sterk moet overdrijven al gaat dat tenkoste van henzelf.

 

Weer een ander meisje: 'Toen ik binnenkwam schrok ik wel een beetje. Vooral in de kleedkamer dacht ik: 'aaaiii! Allemaal grote borsten.' Bridget stelt gerust: 'Het gaat niet alleen om grote borsten!' Ze is door. Parodiematig bezien had dat meisje moeten afvallen, omdat ze géén grote borsten had.

 

'Sterretje gezocht' scoort slecht - MEER 'SHOULD I STAY OR SHOULD I GO'?

 

'The abandoned houses project began innocently enough roughly ten years ago. I actually began photographing abandonment in Detroit in the mid 90’s as a creative outlet, and as a way of satisfying my curiosity with the state of my home town. I had always found it to be amazing, depressing, and perplexing that a once great city could find itself in such great distress, all the while surrounded by such affluence.' 100 Abandoned Houses

 

No lifeguard on duty - 100 Photo's Expressing Loneliness & Solitude - Het perfecte wakkerworden (zo stond het in mijn favorieten)

 

 

Maarten Westerveen: 'Marleen, welkom. Je 'Lijden aan de tijd', Franse intellectuelen, toen ik je koffer zag...'

 

Ik dacht dat Marleen met een koffer binnenkwam en deze geopend op tafel had neergelegd.

 

Maar Maarten vervolgde: '... de kaft zag, ging ik met mijn lekenbrein denken: dat zal wel iets met Proust te maken hebben, maar dat haal je al vrij snel hard onderuit, want het heeft niets met Proust te maken...' BRON: De Avonden

 

 

'De Lama-'s afscheidstour heb ik net ingeleverd, maar is niet van mijn pasje afgehaald' zeg ik tegen een medewerker. Ze wil naar de kelder bellen, maar ik opper dat die DVD in een van die bakken op de begane grond moet liggen, want het is nog maar een paar minuutjes geleden.

 

'De scanner pakte 'm waarschijnlijk niet' voeg ik er overbodig aan toe.

 

Ze trekt nonchalant en ietwat opgelaten wat DVD's uit een willekeurige bak en het is duidelijk dat ze niet van plan is om alle bakken te doorzoeken. 'Het kan alleen in de kelder liggen' weet ze. Ze belt naar de kelder. Nee, de DVD ligt daar niet. Dan het zinnetje waardoor weerstand door mijn lichaam trekt: 'Misschien dat ie toch nog thuisligt.' Ik sputter tegen, maar ik kan haar kwalijk vragen om al die bakken te doorzoeken. Daarbij: ze kent ze mij niet. Wat dit betreft ben ik enorm nauwkeurig, ik tel materialen altijd na en kijk - voordat ik de DVD-hoezen in mijn tas doe of ze niet leeg zijn ondanks dat ik weet dat ze erin zitten. Aan rondslingerende DVD's doe ik niet.

 

'Ja maar ik weet zeker dat ik die Lama's heb ingeleverd!' Wederom zegt ze: 'Kijk eerst maar thuis' inclusief professionele glimlach.

 

POTVERDOMME!

 

Ik loop met het Verzamelde Werk van Karel van het Reve (deel 2) en Don Juan de la mancha of de leerschool van de lust van Robert Menasse rusteloos door de bibliotheek en besluit op verdieping 4 wederom een poging te wagen. 'Je moet daarvoor naar beneden' zegt ze. 'Maar kunt u de kelder dan niet bellen' vraag ik op mijn charmantst.

 

'Natuurlijk kan dat!' 

 

Ze typt het serienummer van die DVD in. Vriendelijk zegt ze dat computers ook weleens fouten kunnen maken, terwijl ze wacht totdat iemand in de kelder de telefoon opneemt. Ze is op leeftijd en lijkt niet blij met al de automatisering.

 

Contact...

 

'Je hebt al naar hun gebeld.'

'Ja maar misschien dat de DVD nu is aangekomen?' Het duurt een poosje. Dan de verlossende woorden: 'Hij was heel verrast, maar de DVD ligt daar.' Ze belooft De Lama's van mijn pas te halen.

 

Beneden aangekomen meld ik de medewerker die dacht dat De Lama's afscheidstour nog bij mij thuis lag: 'Hij is gevonden hoor!' Triomfantelijk verlaat ik het pand.

 

 

 

'I wouldn’t regret [my "Brian" tattoo] if we weren’t together. I can always have a kid and name him Brian. There are options.' En nog 9 Quotes van bikinibabe Megan Fox that will make you Hmmm

 

Elvis Peeters: 'Ik kan mij bijvoorbeeld heel erg ergeren aan bijvoorbeeld nu in België, ik weet niet of het in Nederland ook zo'n debat is. Maar in België wordt er nu zonder pardon terugovergeschakeld en gesproken over kernenergie. Dat kan...'
Kenneth van Zijl: 'Wat? Kern?'
Elvis: 'Kernenergie.'
Kenneth: 'Nee dat kennen wij niet.'
Elvis: 'Kennen jullie dat niet?' (mompelt)
Kenneth: 'Ooo, kernenergie! O, ik dacht kern en regie. Nee kernenergie. Ja kernenergie.'
Elvis: 'Ik ben vlaams hè.'
Kenneth: 'Neem mij niet kwalijk. Ik ben doof.'

 

 

Een nieuw kek lingeriesetje dacht ik in een oogwenk. Bij nader inzien bleek dit niet het geval.

 

 

 

Nieuw kapsel! -   'Achter het behang plakken gaat niet lukken mam, op het behang wel!' 

 

 

 

Gisteren hoorde ik een dikke moeder achter een kinderwagen tegen een bouwvakkerstype zeggen: 'Die pipo's lijken net pubers! Hoe moeilijk is het nou om een bruggetje te maken? Kuil graven, brug erover. Klaar!'

 

'De electriciteit is al drie keer uitgevallen!' wist de man.

 

Ze sjokte weg en zei ter afscheid: 'Nou ja...'

 

Je kunt 'nou ja' gebruiken om het gesprek een nieuwe dimensie te geven door 'nou ja' als vraag te poneren. Je bent het compleet oneens en legt uit waarom. Of je roept het uit: 'NOU JA!!!' Hier dient orde op zaken gesteld te worden.

 

Of zonder vraagteken of uitroepteken; het gesprek is wat jou betreft ten einde, je wilt weg of kan niet blijven.

 

Nou ja...

 

 

 

 

 

 

 

 

'Stoïcijns blijven en vooral niet vrolijk kijken al gaat het liedje over liefde: een vondst!'

 

 

 

 

'Een paar bezorgde moeders versus moeders die het geen reet kan schelen. Ook een moeder die zeurt dat er voortaan naast de kijkwijzer ook een sticker van de leeswijzer op de cover van Volkskrant Magazine moet worden geplakt zodat ze het tijdig kan verstoppen voor haar dochtertje.

 

Tussen alle kritische brieven ook een korte van een anonieme jongedame met een goeie baan: 'Nou die vijfde van links op de derde rij zou ik wel in willen ruilen voor die van mijn vriend!'

 

Kunnen we die twee grappig babbelende filosofen, die gebroeders Meester niet inzetten. Met als insteek: is een gallerie stijve piemels pornografie? Vrouw- of manvriendelijk. Does size matter or does it not? Invalshoeken te over! Een opiniestuk van Goedele Liekens die de mooie kanten van piemels geeft. Ze schreef een boek over de penis, het penisboek geheten. En Kristien Hemmerechts over de lelijke kanten van piemels, zij schreef een pamflet waarin ze de penis vergeleek met een mes. 

 

Met als hoogtepunt een optreden van Klaartje in De Wereld Draait Door. Ik zie die besmuikte Matthijs al zitten: 'Negenentachtig volkskrantlezers zegden hun abonnement op vanwege een paar rijtjes geslachtsdelen in enthousiaste toestand, maar hoeveel abonnees heeft de Volkskrant erbij? Klaartje van Kempen die de Volkskrant drastisch gaat verjongen: welkom! We hebben hier alle...euh...ach lullen, laat ik zeggen waar het op staat, voor je uitvergroot. Welke vind jij de allermooiste? Je hebt alle tijd. Desnoods acht minuten. Jan kan je helpen als je niet tot een keuze kan komen.' 

 

Matthijs blozend en schaapachtig lachend door een opmerking van Jan: 'ALS JIJ JE LUL LAAT ZIEN, LAAT IK DE MIJNE ZIEN! ALLES VOOR DE KIJKCIJFERS, MIJNHEER VAN NIEUWKERK!' Gejoel en gejuich. Geklap.

 

'Ik weet niet of de kijkers hierop zitten te wachten, Jan.'

 

'IK WEET HET WEL!' Nog harder gejoel. 'WIJ GAAN VARA-GESCHIEDENIS SCHRIJVEN, MATTHIJS! FORGET PHIL BLOOM!'

 

'Dan staan we morgen op Geen Stijl.'

 

'Dat is ook weer zo. Een stukje dan. Schaamhaar. SCHEER JIJ JE SCHAAMHAARRR?'

 

'Martin Bril's dood wil de Volkskrant voorlopig niet onopgemerkt voorbij laten gaan. Bril zou zich omdraaien in z'n graf als we een Volkskrant-columnist de vrije ruimte gaven op de voorpagina. Dat doen we dan ook niet.

 

Even overwogen we om de ruimte een tijdje blanco te laten, maar daar betaalt u als lezer niet voor. Zoals u is opgevallen hebben we besloten de geest van Martin Bril levend te houden. Vrienden van Martin schrijven een column die in vorm en inhoud zoveel mogelijk lijkt op die van Bril. Althans dat is de bedoeling.

 

Als waardig eerbetoon.

 

Daarom krijgt niemand ervoor betaald. Als we in de geest van Martin Bril hadden gehandeld dan was dat overigens wel gebeurd.

 

Vanzelfsprekend genoeg begrijpen wij dat Martin onnavolgbaar is en er niemand is die hem ooit zou kunnen vervangen. In opvolgen echter begint de redactie langzaam maar zeker te geloven...

 

Gelooft u met ons mee?

 

Misschien dat u op een dag na lezing van de In de geest van Martin Bril-column uitroept: 'Martin Bril is niet dood. Martin Bril leeft!'

 

Daar doen we het voor. Lukt het niet, dan is er geen man overboord. Dan blijven we vissen in die vijver.

 

Net zolang totdat...

 

Schroom niet om zelf in die vijver te duiken - en dus een column te schrijven met als enige en daarom niet minder zware opgave deze in de geest van Martin Bril te schrijven. Wie weet (nee ook Martin Bril niet die op ons neerkijkt, want die vond zichzelf de beste Martin Bril) trekken wij u eruit. Dan kunt u uw favoriete columnist eren op een manier die recht doet.

 

En heel, heel, heel misschien in zijn voetsporen treden... 

 

In september houden we een grote Martin Bril look-a-like verkiezing met de titel 'Er kan d'r maar één de Martin Brilste zijn'. Welke columnist verdient volgens u die felbegeerde plek op de voorkant?

 

Of bent u zelf die columnist?

 

Op onze site kunt u inmiddels aangeven hoe erg u de betreffende column vindt lijken op die van Bril. Of hoe erg niet. 1 = Helemaal niet! 3 = Tja. 5 = Geef hem/haar maar het pseudoniem 'Martin Bril'!'*

Op het 'Er kan d'r maar één de Martin Brilste zijn'- forum kunnen Bril-fans met elkaar in discussie gaan over de kandidaten; wie het meest op Martin lijkt, wie het minst. Bij welke column(s) het Martin Bril-gevoel terugkwam. En handige tips om de Martin Bril in u te ontdekken als het bij u begint te kriebelen.

 

Voor de juiste orde: de bijdragen die hun weg vinden in het speciale Volkskrant Magazine (zaterdag 12 september) dat geheel en al is gewijd aan de aktie 'Er kan d'r maar één de Martin Brilste zijn' worden wel gehonoreerd.

 

De glossy Maarten! was een daverend succes en daarom is er een tweede nummer in aantocht waarin onder-meer een lijstje van films staat (zoals The Matrix) dat de Amerikaanse ziel blootlegt volgens historicus Maarten van Rossem. Matthijs van Nieuwkerk raakt op stoom als hij een onverwachte voorliefde van de Amerika-deskundige ontdekt. 

 

Matthijs: 'Waarom ook de film The Incredibles aangeraden? Een tekenfilm. Niks voor u.'
Maarten: 'Ik vond het een geweldige film. Ik vond alle Pixarfilms die ik tot nu toe gezien heb geweldig.'
Matthijs: 'Bent u een Disney-fan?'
Maarten: 'Ik vond Bambi, Pinokkio geweldig, geweldig. Nog steeds. Ik heb nu ook de nieuwste digitaal gerepareerde versie van Bambi aangeschaft.'
Matthijs: 'Heeft u die nog onlangs bekeken?'
Maarten: 'Ja die heb ik zeer onlangs bekeken.'
Matthijs: 'Is er iets van de kracht van Bambi afgegaan?'
Maarten: 'Nee. Nee. Nee.'
Matthijs: 'Wat is het moment? Schaatsen?'
Maarten: 'Nee. Nee. Nee. Het moment is 'Bambi, sta op!' Zijn moeder is door de jagers doodgeschoten. Dat is de eerste stap op weg naar de volwassenheid, want die hele film gaat over het feit...'

 

Matthijs: 'Heeft u dan. Ik. Ik. Heeft u dan nog een traan in uw oog?'
Maarten: '...dat het grote hertje een groot hert wordt zoals Jan (Mulder) minister president zou kunnen worden.'
Matthijs: 'Heeft u, mijnheer Van Rossem, dan nog een traan in uw oog? Ik was vroeger ontroostbaar na Bambi en het viel mij laatst ook niet mee.'
Maarten: 'Ik ben met mijn moeder naar Bambi geweest en heb vreselijk gehuild en bovendien ben ik iemand die nogal huilerig is aangelegd bij films. Zodra ik denk dat een film gevoelige momenten heeft, dan bekijk ik 'm eerst alleen voordat ik anderen toelaat.' Uit: De Wereld Draait Door van Vrijdag 15 Mei 2009

 

 

Nipple Non Grata & Extraordinary Breastfeeding

Qua act was 'Shine' het beste dat Nederland de laatste jaren bracht om de finale te bereiken. Als het ooit kon, dan kon het gisteren met Onze Grote Drie. Het gezeur dat de toppers de vorm prefereerden boven de inhoud was hypocriet, want bij het songfestival gaat bij uitstek om de vorm wil je winnen en dat willen we. Inhoudelijkheden als Anouk doen nou eenmaal niet mee aan dit liedjesfestival. Dus waren de toppers het beste dat ons kon overkomen.

 

Gordon was bang dat het publiek zou denken dat de toppers het songfestival niet serieus namen, want het songfestival namen ze wel degelijk serieus, ook al heten ze The Toppers. Eric van Tijn (jurylid X-factor) zei dat wij Nederlanders ook niet op drie Kroaten van middelbare leeftijd zouden stemmen. En dat Europa de Toppers niet begrijpt. Dat is de hoofdvraag die mij na de uitschakeling bezighoudt: wat begrijpt Europa dan niet?

 

Tijdens 'Shine' dacht ik: volgens mij is die aandoenlijkheid (heren op leeftijd doen jeugdig) en dat housedeuntje een weergaloze combinatie. Levert stemmen op. Ledlampjes in de smokings kapot waardoor ze noodgedwongen die glitterpakken aanmoesten. Die lampjes in hun handen hadden ze liever in de kleedkamer kunnen achterlaten, want impact: NUL. Of het glanst. Of het glanst niet. Je zag potverdikkeme door de minimale glans dat ze erop waren geplakt!

 

 

Die dikke negerin die ieder moment kon omvallen en overduidelijk playbackte dat zij de beats verzorgde. Ook al kreeg de regisseur de opdracht om vooral in te zoomen op het DJ-tableau, het bleef een broodjesverkoopster. Jeroen van der Boom wist niet hoe hij verleidelijk uit zijn ogen moest kijken en worstelde met de stand van zijn wenkbrauwen. Hij keek als een konijn in de koplampen. SHINE!

 

Mijn pa beweert dat die Froger allang uitgerangeerd is, maar door de toppers nog wat uitstel van executie krijgt. Zo kwam hij ook over. Dan het moment waarop ik kippenvel kreeg: de overenthousiaste Gordon. Het is exemplarisch voor het falen. Wel willen, maar niet kunnen; wat ik dus aandoenlijk vond. Ik genoot van de plaatsvervangende schaamte die mij ten deel viel door het amateurisme in de wetenschap dat ze alledrie hun stinkende best hebben gedaan. ZIEN?

 

HIER HET HELE OPTREDEN & Kippenvel tijdens...(2)

 

2. Noorwegen: Alexander Rybak - fairytale
 

Muzieknummers die geen opzien opbaren kun je altijd nog oppimpen door er openluchtstripteasacts omheen te voeren.

 

Lessons learned zag ik al een tijdje geleden. Het punkdanceduo Matt & Kim trekken al hun kleren uit als ze vanaf Broadway naar Times Square lopen, althans dat is wat wij moeten geloven. Dragen ze niet stiekem vleeskleurig ondergoed onder dat censuurmozaiek? Ook Kim's rug mogen we niet bloot zien, waarschijnlijk omdat daar een BH-bandje te zien is? Zijn hun edele delen wel te zien voor hen die het live meemaakten? Die censuurblokjes  zijn mij te streng.

 

De clip had voor mij pas genietbaar geweest als het ongecensureerd was (en ik ook niet hoefde te twijfelen over hun al dan niet helemaal blootzijn). Waarom mogen de New Yorkers wel zien wat ik niet mag zien? Desalniettemin had You Tube ongetwijfeld ingegrepen als de kontjes, de borsten, het piemeltje (hoeveel lef je ook hebt, ik denk dat ie eerder krimpt dan groeit) meedeinden op Da Da Da Da Da Da Da Da. Inclusief kutje met wat anarchistisch schaamhaar! 

 

Baby baby baby is geslaagder, want ik geloof echt dat the French Chicks bloot zijn. 'De wisselingen van de wacht' zijn sexy tafereeltjes (hoe de ene in een jurkje uit een zijstraatje verschijnt om 'm uit te trekken en de andere in een zijstraatje verdwijnt met in de verte nog even de tekst 'Baby' op zo'n functioneel censuurblokje dat niet ergert omdat dit er niet is om ons het zicht te ontnemen maar om teksten op te projecteren).

 

Enfin, het is een oneshotviceoclip en een clip waarin teksten in beeld verschijnen, clips die ik herhaaldelijk afzonderlijk behandelde op mijn blog en nu samenkomen.  

Lessons learned &  Baby baby baby

 

 

Papergirls and paperboys, get on your bikes! 

 

VIDEOCLIP: Rumble Strips - Motorcycle & nog 25 clips waarin het in één keer goed moet 

 

DISNEY TEMPLATES - VIDEOCLIP: Snow Patrol - The Planets Bend Between Us

 

VIDEOCLIP: Dancing Combichrist - Without emotions - SPEED 3

'Elke moedige daad is de daad van een neuroot. De dieren - per definitie normaal - zijn altijd laf, behalve wanneer ze weten dat ze sterker zijn, wat de lafheid zelve is.'

 

'De basis van de samenleving, van elke samenleving, is een zekere trots in het gehoorzamen. Als deze trots niet meer bestaat, stort de samenleving in.'

 

'De woedeaanvallen, die behoefte te ontploffen, iedereen op de bek te slaan, werelden een klap te verkopen, hoe overwin je die? Je zou onverwijld een klein uitstapje naar het kerkhof moeten maken, of, beter nog, een definitief uitstapje.'

 

'Hoe meer onrecht men heeft geleden, des te groter het risico te vervallen tot zelfingenomenheid of zelfs regelrechte hoogmoed. Elk slachtoffer waant zich een averechts uitverkorene en reageert dienovereenkomstig, zonder te beseffen als zodanig te delen in de status van de Duivel.'

 

'Mijn opdracht is de tijd te doden en de zijne op zijn beurt mij te doden. We voelen ons uitstekend op ons gemak, als moordenaars onder elkaar.'

 

'Hoe weten we of we de waarheid aan onze zijde hebben? De toetssteen is eenvoudig: als de anderen zich van ons afwenden, dan zijn wij zonder enige twijfel het wezenlijke dichter genaderd.'

 

'Wie een medisch specialist bezoekt, voelt zich meteen de allergrootste sukkel, het uitschot van de Schepping, een hoopje straatvuil. Je zou niet moeten weten waaraan je lijdt en nog minder waaraan je sterft. Elke verduidelijking wordt dat minimum aan mysterie dat de dood en zelfs het leven horen te bevatten, met een woord, tenietgedaan.' Uit: Gevierendeeld van Emil Cioran

Als ik in de verte muziek hoor, krijg ik meestal kippenvel zoals in het begin van de videoclip 'Mushaboom' van Feist. 'Ik mis wat, ik mis wat, daar gebeurt het, terwijl hier niks te beleven valt!' zingt het rond in mijn hoofd. De neiging om er naartoe te rennen is groot, iets wat mij ettelijke malen gebeurde onlangs in Amsterdam op koninginnedag. Van hot naar her. 

 

In de massa zelf ben ik gevoelig voor ruis. Ik snapte niet waarom velen 'LAAA LA LAA LAA LAA LAAAA LA' of 'Alle Duitsers zijn homo' dwars door Tiesto's nummertjes zongen op het Museumplein.

 

Sfeerverlagend in plaats van sfeerverhogend.

 

Ik heb een hekel aan karaoke, maar toen ik zag dat 13.500 (waaronder tientallen met microfoon die op gezette momenten aan- of uitfloepte) 'Hey Jude' van The Beatles zongen op Trafalgar Square in Londen was ik om. Helemaal toen ik iemand op zijn fietstrappers zag staan ('What the fuck is happening there?') en passagiers op het dak van een dubbeldekker meeswingen, terwijl de muziek in de verte klonk: KIPPENVEL!

 

 

 

'Het effect van deze vernietiging is tweedelig,' zegt Maarten van Buuren. 'Enerzijds wordt de illusie dat wij leven temidden van grote verhalen en logische samenhangen met de grond gelijk gemaakt. Anderzijds is deze vernietiging voorwaarde om aan de schijn te ontsnappen in een bevrijdende, extatische ervaring en een ontsnapping uit de 'stroom van de tijd' naar het 'zijn' daarbuiten.'

 

 

Ik heb weinig op met mystiek, maar als Cioran worstelt met de levensgeheimen ontaardt het voortdurend in 'ironische ontnuchtering' wat het gewoonlijk 'zweverige' binnen de mystiek naar buitenschopt. Het onvermogen om te weten is voor hem mystiek. Het is bevrijdend en beklemmend tegelijk. Geestig is dat hij het aplomb heeft van een mysticus, maar daar tegelijkertijd ook aan afdoet door een aangename zelfspot aan de dag te leggen die bij de meeste mystici onvindbaar is. Oneerbiedig vergelijk ik hem met de goochelaar Tommy Cooper waarbij elke goocheltruc succesvol mislukt.

 

Het pijnlijke is vermakelijk ook al is een waarschuwing op z'n plek: het is Cioran ernst. Best mogelijk dat ik lach omdat ik niet gewend ben dat pessimistische ernst kan leiden tot een aanstekelijke levensdrift die ontstaat omdat Cioran denken en ervaren wil verenigen wat natuurlijk gigantisch botst.

 

Die monumentale onwetenheid is als het spelen van verstoppertje met krachtige theorieen. Soms ben je aan het zoeken, vind je het en buut je af. Soms is het je te snel af en buut het zichzelf vrij en soms word je zelf afgebuut.

 

 

Oscar: 'Maak je nu verschil tussen homo een, homo twee?'
Mohammed: 'Voor mij is als eerste het belangrijke: wat is de politieke geengageerdheid van de homo? Veel homo's stemmen rechts.'

Oscar: 'De meeste homo's dragen links.'
Mohammed: 'Ja maar ze stemmen rechts.'

 

Mohammed: 'Ik noem Nederland Micronesië.' 
Oscar: 'Dat moet je niet op een ansichtkaart zetten, want die komt niet aan.'

 

Mohammed: 'Ik ben toevallig bezig met een boek van 'm (Harry Mulisch), Zaak 40/61. Aan het herlezen.'
Oscar: 'Oooh, herlezen?'

 

Voetnootje: nam hun confrontatie (wisten allebei niet wie ze gingen ontmoeten) vanavond op, heb er 10 minuten naar gekeken omdat het zodadelijk bedtijd is voor mij. Zodra de uitzending van Het Gesprek online is, laat ik het u weten...

 

 

Voor het waarom zult u Elegy moeten kijken, gebaseerd op 'Een stervend dier' van Philip Roth.

 

 

 

 

 

 

Welkom bij de nieuwe rubriek: 'Kippenvel tijdens...' waarin ik u exact die fragmentjes bied waarvan de haartjes op mijn armen en nek rechtovereind gingen staan en ik rillingen over mijn rug kreeg. Zonder verklaring. Desnoods politiek incorrect en/of uitermate sick.

 

Totaal onverwacht (terwijl ik het had kunnen weten) komt er uit de batmobile die totall loss is, een motor zetten om de strijd tegen The Joker te vervolgen. Ben gevoelig voor die weergaloze soundtrack van Hans Zimmer samen met die optrekkende motorgeluiden. ZIEN?

 

Type Nesting & Maak een vogelhuisje van CD-hoesjes